veifa
sagnorð
Merkingar
ð, (mod. að), part. veifat, Fms. vii. 154 (in a verse); [A. S. wâfjan; Engl. wave]:—to wave, vibrate; veifði hann slæðunum, Nj. 190; veifa svipu yfir höfuð sér, Lv. 30; veifa höfðinu, Þiðr. 235; Ormr veifði honum um sik sem hreyti-speldi, Fb. i. 532; í því veifði hann sverðinu at Grími, Dropl. 36; veifði hann ræði, he pulled the oar, Hým. 25; veifa vængjum, to wave with the wings, Fas. ii. 137 (in a verse); veifa e-m sem barni, Fms. vii. 32; þeim var veift sólar-sinnis, Þorf. Karl. 422; veifði hann Mjöllni fram, Hým. 36; veifa héðni um höfuð e-m, of an enchantress, Eb. 92, cp. Ísl. ii. 76; hón veifði kofra sínum, Vígl. 63 new Ed. In the fishing-places in the south of Icel. (Skaptafells sýsla) a man stands on the shore waving a flag to tell the fishermen if it is safe to land or not; this is called ‘veifa,’ or ‘veifa frá,’ to wave off, i. e. to signal them not to try (Mr. Jón Guðmundsson).
- 2.
metaph., til þess kenndu vér þér þetta vers; at þú veifðir því þá er þér líkaði, Mar.
- II.
reflex., veifask um lausum hala, to ‘wag a loose tail’, be free to do as one pleases, Sturl. iii. 30 (see hali 2).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- cp.
- compare.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- Icel.
- Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- i. e.
- id est.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Þiðr.
- Þiðreks saga. (G. I.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Dropl.
- Droplaugar-sona saga. (D. II.)
- Hým.
- Hýmis-kviða. (A. I.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Þorf. Karl.
- Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Vígl.
- Víglundar saga. (D. V.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)