fyrir
sagnorð fyrir-gera með þágufalli
missa (e-ð), glata (e-u) (fyrir eigin tilverknað)
- hann hefur fyrirgert rétti sínum til atvinnuleysisbóta
Tengd orð
Beyging
‑gerði ‑gert beygist eins og gera
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfyrirgeri fyrirgerði égfyrirgeri fyrirgerði
þúfyrirgerir fyrirgerðir þúfyrirgerir fyrirgerðir
húnfyrirgerir fyrirgerði húnfyrirgeri fyrirgerði
viðfyrirgerum fyrirgerðum viðfyrirgerum fyrirgerðum
þiðfyrirgerið fyrirgerðuð þiðfyrirgerið fyrirgerðuð
þaufyrirgera fyrirgerðu þaufyrirgeri fyrirgerðu
| nafnháttur | fyrir |
|---|---|
| sagnbót | fyrir |
| boðháttur eintölu | fyrir |
| boðháttur fleirtölu | fyrir |
| stýfður boðháttur | fyrir |
| lýsingarháttur nútíðar | fyrir |
kk.kvk.hk.
nf.fyrirgerður fyrirgerð fyrirgert
þf.fyrirgerðan fyrirgerða fyrirgert
þgf.fyrirgerðum fyrirgerðri fyrirgerðu
ef.fyrirgerðs fyrirgerðrar fyrirgerðs
nf.fyrirgerðir fyrirgerðar fyrirgerð
þf.fyrirgerða fyrirgerðar fyrirgerð
þgf.fyrirgerðum
ef.fyrirgerðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfyrirgerirðu fyrirgerðirðu þúfyrirgerirðu fyrirgerðirðu
þiðfyrirgeriði fyrirgerðuði þiðfyrirgeriði fyrirgerðuði