fyrir gefa
sagnorð fyrir-gefa
Merkingar
- 1.
með þágufalli og þolfalli aflétta sök af (e-m), láta mótgerð eða afbrot vera gleymt eða afsakað
- fyrirgefðu mér forvitnina
- heldurðu að hann fyrirgefi mér nokkurntíma?
- hún fyrirgaf honum peningaeyðsluna
- 2.
sem kurteislegt upphaf ávarps
- fyrirgefðu, en ég á þessa regnhlíf
sjá fyrirgefast
Tengd orð
Beyging
‑gef ‑gaf ‑gáfum ‑gefið beygist eins og gefa
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfyrirgef fyrirgaf égfyrirgefi fyrirgæfi
þúfyrirgefur fyrirgafst þúfyrirgefir fyrirgæfir
húnfyrirgefur fyrirgaf húnfyrirgefi fyrirgæfi
viðfyrirgefum fyrirgáfum viðfyrirgefum fyrirgæfum
þiðfyrirgefið fyrirgáfuð þiðfyrirgefið fyrirgæfuð
þaufyrirgefa fyrirgáfu þaufyrirgefi fyrirgæfu
| nafnháttur | fyrir |
|---|---|
| sagnbót | fyrir |
| boðháttur eintölu | fyrir |
| boðháttur fleirtölu | fyrir |
| stýfður boðháttur | fyrir |
| lýsingarháttur nútíðar | fyrir |
kk.kvk.hk.
nf.fyrirgefinn fyrirgefin fyrirgefið
þf.fyrirgefinn fyrirgefna fyrirgefið
þgf.fyrirgefnum fyrirgefinni fyrirgefnu
ef.fyrirgefins fyrirgefinnar fyrirgefins
nf.fyrirgefnir fyrirgefnar fyrirgefin
þf.fyrirgefna fyrirgefnar fyrirgefin
þgf.fyrirgefnum
ef.fyrirgefinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égfyrirgefst fyrirgafst égfyrirgefist fyrirgæfist
þúfyrirgefst fyrirgafst þúfyrirgefist fyrirgæfist
húnfyrirgefst fyrirgafst húnfyrirgefist fyrirgæfist
viðfyrirgefumst fyrirgáfumst viðfyrirgefumst fyrirgæfumst
þiðfyrirgefist fyrirgáfust þiðfyrirgefist fyrirgæfust
þaufyrirgefast fyrirgáfust þaufyrirgefist fyrirgæfust
| nafnháttur | fyrir |
|---|---|
| sagnbót | fyrir |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúfyrirgefurðu fyrirgafstu þúfyrirgefirðu fyrirgæfirðu
þiðfyrirgefiði fyrirgáfuði þiðfyrirgefiði fyrirgæfuði