hrekkja
sagnorð með þolfalli
stríða (e-m) með e-u tiltæki
- hann sprautaði á hana vatni til að hrekkja hana
Beyging
hrekkti hrekkt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghrekkihrekktiéghrekkihrekkti
þúhrekkirhrekktirþúhrekkirhrekktir
húnhrekkirhrekktihúnhrekkihrekkti
viðhrekkjumhrekktumviðhrekkjumhrekktum
þiðhrekkiðhrekktuðþiðhrekkiðhrekktuð
þauhrekkjahrekktuþauhrekkihrekktu
| nafnháttur | hrekkja |
|---|---|
| sagnbót | hrekkt |
| boðháttur eintölu | hrekktu |
| boðháttur fleirtölu | hrekkið |
| stýfður boðháttur | hrekk |
| lýsingarháttur nútíðar | hrekkjandi |
kk.kvk.hk.
nf.hrekkturhrekkthrekkt
þf.hrekktanhrekktahrekkt
þgf.hrekktumhrekktrihrekktu
ef.hrekktshrekktrarhrekkts
nf.hrekktirhrekktarhrekkt
þf.hrekktahrekktarhrekkt
þgf.hrekktum
ef.hrekktra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
éghrekkisthrekktistéghrekkisthrekktist
þúhrekkisthrekktistþúhrekkisthrekktist
húnhrekkisthrekktisthúnhrekkisthrekktist
viðhrekkjumsthrekktumstviðhrekkjumsthrekktumst
þiðhrekkisthrekktustþiðhrekkisthrekktust
þauhrekkjasthrekktustþauhrekkisthrekktust
| nafnháttur | hrekkjast |
|---|---|
| sagnbót | hrekkst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhrekkistuhrekktistuþúhrekkistuhrekktistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúhrekkirðuhrekktirðuþúhrekkirðuhrekktirðu
þiðhrekkiðihrekktuðiþiðhrekkiðihrekktuði