hunda
nafnorð, hvorugkyn
hunda-kyn
ákveðið (ræktað) kyn af hundi, t.d. íslenskur fjárhundur, bolabítur o.fl.
Beyging
eignarfall eintölu ‑kyns nefnifall fleirtölu ‑kyn beygist eins og kyn
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.hundakyn hundakynið nf.hundakyn hundakynin
þf.hundakyn hundakynið þf.hundakyn hundakynin
þgf.hundakyni hundakyninu þgf.hundakynjum hundakynjunum
ef.hundakyns hundakynsins ef.hundakynja hundakynjanna