káma
sagnorð með þolfalli
gera för eða óhreinindi (á e-ð) með höndunum
- krakkarnir kámuðu rúðuna í hurðinni
káma spegilinn út
sjá kámaður
Beyging
kámaði kámað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkámakámaðiégkámikámaði
þúkámarkámaðirþúkámirkámaðir
húnkámarkámaðihúnkámikámaði
viðkámumkámuðumviðkámumkámuðum
þiðkámiðkámuðuðþiðkámiðkámuðuð
þaukámakámuðuþaukámikámuðu
| nafnháttur | káma |
|---|---|
| sagnbót | kámað |
| boðháttur eintölu | kámaðu |
| boðháttur fleirtölu | kámið |
| stýfður boðháttur | káma |
| lýsingarháttur nútíðar | kámandi |
kk.kvk.hk.
nf.kámaðurkámuðkámað
þf.kámaðankámaðakámað
þgf.kámuðumkámaðrikámuðu
ef.kámaðskámaðrarkámaðs
nf.kámaðirkámaðarkámuð
þf.kámaðakámaðarkámuð
þgf.kámuðum
ef.kámaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkámastkámaðistégkámistkámaðist
þúkámastkámaðistþúkámistkámaðist
húnkámastkámaðisthúnkámistkámaðist
viðkámumstkámuðumstviðkámumstkámuðumst
þiðkámistkámuðustþiðkámistkámuðust
þaukámastkámuðustþaukámistkámuðust
| nafnháttur | kámast |
|---|---|
| sagnbót | kámast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkámastukámaðistuþúkámistukámaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkámarðukámaðirðuþúkámirðukámaðirðu
þiðkámiðikámuðuðiþiðkámiðikámuðuði