kefla
sagnorð með þolfalli
binda fyrir munninn (á e-m)
- glæpamennirnir bundu hana og kefluðu
Beyging
keflaði keflað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkeflakeflaðiégkeflikeflaði
þúkeflarkeflaðirþúkeflirkeflaðir
húnkeflarkeflaðihúnkeflikeflaði
viðkeflumkefluðumviðkeflumkefluðum
þiðkefliðkefluðuðþiðkefliðkefluðuð
þaukeflakefluðuþaukeflikefluðu
| nafnháttur | kefla |
|---|---|
| sagnbót | keflað |
| boðháttur eintölu | keflaðu |
| boðháttur fleirtölu | keflið |
| stýfður boðháttur | kefla |
| lýsingarháttur nútíðar | keflandi |
kk.kvk.hk.
nf.keflaðurkefluðkeflað
þf.keflaðankeflaðakeflað
þgf.kefluðumkeflaðrikefluðu
ef.keflaðskeflaðrarkeflaðs
nf.keflaðirkeflaðarkefluð
þf.keflaðakeflaðarkefluð
þgf.kefluðum
ef.keflaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égkeflastkeflaðistégkeflistkeflaðist
þúkeflastkeflaðistþúkeflistkeflaðist
húnkeflastkeflaðisthúnkeflistkeflaðist
viðkeflumstkefluðumstviðkeflumstkefluðumst
þiðkeflistkefluðustþiðkeflistkefluðust
þaukeflastkefluðustþaukeflistkefluðust
| nafnháttur | keflast |
|---|---|
| sagnbót | keflast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkeflastukeflaðistuþúkeflistukeflaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúkeflarðukeflaðirðuþúkeflirðukeflaðirðu
þiðkefliðikefluðuðiþiðkefliðikefluðuði