keim
lýsingarorð keim-líkur
líkur, svipaður
- öll lögin á plötunni eru mjög keimlík
- greinarnar sem hann skrifaði eru keimlíkar
nýja skáldsagan er keimlík þeirri gömlu
Beyging
‑lík ‑líkt miðstig ‑líkari efsta stig ‑líkastur beygist eins og líkur
kk.kvk.hk.
nf.keimlíkur keimlík keimlíkt
þf.keimlíkan keimlíka keimlíkt
þgf.keimlíkum keimlíkri keimlíku
ef.keimlíks keimlíkrar keimlíks
nf.keimlíkir keimlíkar keimlík
þf.keimlíka keimlíkar keimlík
þgf.keimlíkum
ef.keimlíkra
nf.keimlíki keimlíka keimlíka
aukaföllkeimlíka keimlíku keimlíka
öll föllkeimlíku
öll föllkeimlíkari keimlíkari keimlíkara
öll föllkeimlíkari
kk.kvk.hk.
nf.keimlíkastur keimlíkust keimlíkast
þf.keimlíkastan keimlíkasta keimlíkast
þgf.keimlíkustum keimlíkastri keimlíkustu
ef.keimlíkasts keimlíkastrar keimlíkasts
nf.keimlíkastir keimlíkastar keimlíkust
þf.keimlíkasta keimlíkastar keimlíkust
þgf.keimlíkustum
ef.keimlíkastra
nf.keimlíkasti keimlíkasta keimlíkasta
aukaföllkeimlíkasta keimlíkustu keimlíkasta
öll föllkeimlíkustu