keipur
nafnorð, karlkyn
standur á borðstokk báts til að festa ár í þegar róið er, þollur
sitja við sinn keip
vera fastur fyrir, óhagganlegur, þrjóskur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu keips þágufall eintölu keip eða keipi nefnifall fleirtölu keipar
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.keipurkeipurinnnf.keiparkeiparnir
þf.keipkeipinnþf.keipakeipana
þgf.keip / keipikeipnumþgf.keipumkeipunum
ef.keipskeipsinsef.keipakeipanna