mis
sagnorð mis-beita með þágufalli
fara illa með, misnota (einkum vald eða aðstöðu)
- ráðherrann var gagnrýndur fyrir að misbeita valdi sínu
Beyging
‑beitti ‑beitt beygist eins og beita
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égmisbeiti misbeitti égmisbeiti misbeitti
þúmisbeitir misbeittir þúmisbeitir misbeittir
húnmisbeitir misbeitti húnmisbeiti misbeitti
viðmisbeitum misbeittum viðmisbeitum misbeittum
þiðmisbeitið misbeittuð þiðmisbeitið misbeittuð
þaumisbeita misbeittu þaumisbeiti misbeittu
| nafnháttur | mis |
|---|---|
| sagnbót | mis |
| boðháttur eintölu | mis |
| boðháttur fleirtölu | mis |
| stýfður boðháttur | mis |
| lýsingarháttur nútíðar | mis |
kk.kvk.hk.
nf.misbeittur misbeitt misbeitt
þf.misbeittan misbeitta misbeitt
þgf.misbeittum misbeittri misbeittu
ef.misbeitts misbeittrar misbeitts
nf.misbeittir misbeittar misbeitt
þf.misbeitta misbeittar misbeitt
þgf.misbeittum
ef.misbeittra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúmisbeitirðu misbeittirðu þúmisbeitirðu misbeittirðu
þiðmisbeitiði misbeittuði þiðmisbeitiði misbeittuði