naglalakka
sagnorð með þolfalli
bera lakk á neglur (e-s)
naglalakka sig
- hún sat og naglalakkaði á sér tærnar
Beyging
naglalakkaði naglalakkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égnaglalakkanaglalakkaðiégnaglalakkinaglalakkaði
þúnaglalakkarnaglalakkaðirþúnaglalakkirnaglalakkaðir
húnnaglalakkarnaglalakkaðihúnnaglalakkinaglalakkaði
viðnaglalökkumnaglalökkuðumviðnaglalökkumnaglalökkuðum
þiðnaglalakkiðnaglalökkuðuðþiðnaglalakkiðnaglalökkuðuð
þaunaglalakkanaglalökkuðuþaunaglalakkinaglalökkuðu
| nafnháttur | naglalakka |
|---|---|
| sagnbót | naglalakkað |
| boðháttur eintölu | naglalakkaðu |
| boðháttur fleirtölu | naglalakkið |
| stýfður boðháttur | naglalakka |
| lýsingarháttur nútíðar | naglalakkandi |
kk.kvk.hk.
nf.naglalakkaðurnaglalökkuðnaglalakkað
þf.naglalakkaðannaglalakkaðanaglalakkað
þgf.naglalökkuðumnaglalakkaðrinaglalökkuðu
ef.naglalakkaðsnaglalakkaðrarnaglalakkaðs
nf.naglalakkaðirnaglalakkaðarnaglalökkuð
þf.naglalakkaðanaglalakkaðarnaglalökkuð
þgf.naglalökkuðum
ef.naglalakkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúnaglalakkarðunaglalakkaðirðuþúnaglalakkirðunaglalakkaðirðu
þiðnaglalakkiðinaglalökkuðuðiþiðnaglalakkiðinaglalökkuðuði