of
sagnorð of-sækja með þolfalli
vera með ofsóknir (á hendur e-m), plaga (e-n), gefa (e-m) ekki frið
- draugurinn var sagður ofsækja bóndann á bænum
- galdranornir voru ofsóttar fyrr á tímum
Beyging
‑sótti ‑sótt beygist eins og sækja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égofsæki ofsótti égofsæki ofsækti
þúofsækir ofsóttir þúofsækir ofsæktir
húnofsækir ofsótti húnofsæki ofsækti
viðofsækjum ofsóttum viðofsækjum ofsæktum
þiðofsækið ofsóttuð þiðofsækið ofsæktuð
þauofsækja ofsóttu þauofsæki ofsæktu
| nafnháttur | of |
|---|---|
| sagnbót | of |
| boðháttur eintölu | of |
| boðháttur fleirtölu | of |
| stýfður boðháttur | of |
| lýsingarháttur nútíðar | of |
kk.kvk.hk.
nf.ofsóttur ofsótt ofsótt
þf.ofsóttan ofsótta ofsótt
þgf.ofsóttum ofsóttri ofsóttu
ef.ofsótts ofsóttrar ofsótts
nf.ofsóttir ofsóttar ofsótt
þf.ofsótta ofsóttar ofsótt
þgf.ofsóttum
ef.ofsóttra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúofsækirðu ofsóttirðu þúofsækirðu ofsæktirðu
þiðofsækiði ofsóttuði þiðofsækiði ofsæktuði