of
sagnorð of-túlka með þolfalli
leggja of mikla merkingu í (e-ð)
- hann oftúlkar atferli dýranna sem merki um greind
Beyging
‑túlkaði ‑túlkað beygist eins og túlka
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égoftúlka oftúlkaði égoftúlki oftúlkaði
þúoftúlkar oftúlkaðir þúoftúlkir oftúlkaðir
húnoftúlkar oftúlkaði húnoftúlki oftúlkaði
viðoftúlkum oftúlkuðum viðoftúlkum oftúlkuðum
þiðoftúlkið oftúlkuðuð þiðoftúlkið oftúlkuðuð
þauoftúlka oftúlkuðu þauoftúlki oftúlkuðu
| nafnháttur | of |
|---|---|
| sagnbót | of |
| boðháttur eintölu | of |
| boðháttur fleirtölu | of |
| stýfður boðháttur | of |
| lýsingarháttur nútíðar | of |
kk.kvk.hk.
nf.oftúlkaður oftúlkuð oftúlkað
þf.oftúlkaðan oftúlkaða oftúlkað
þgf.oftúlkuðum oftúlkaðri oftúlkuðu
ef.oftúlkaðs oftúlkaðrar oftúlkaðs
nf.oftúlkaðir oftúlkaðar oftúlkuð
þf.oftúlkaða oftúlkaðar oftúlkuð
þgf.oftúlkuðum
ef.oftúlkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égoftúlkast oftúlkaðist égoftúlkist oftúlkaðist
þúoftúlkast oftúlkaðist þúoftúlkist oftúlkaðist
húnoftúlkast oftúlkaðist húnoftúlkist oftúlkaðist
viðoftúlkumst oftúlkuðumst viðoftúlkumst oftúlkuðumst
þiðoftúlkist oftúlkuðust þiðoftúlkist oftúlkuðust
þauoftúlkast oftúlkuðust þauoftúlkist oftúlkuðust
| nafnháttur | of |
|---|---|
| sagnbót | of |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúoftúlkastu oftúlkaðistu þúoftúlkistu oftúlkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúoftúlkarðu oftúlkaðirðu þúoftúlkirðu oftúlkaðirðu
þiðoftúlkiði oftúlkuðuði þiðoftúlkiði oftúlkuðuði