skamm ær
lýsingarorð skamm-ær
sem varir stutt
- fjárgróðinn reyndist skammærri en hann hafði vonað
Samheiti
Andheiti
Tengd orð
Beyging
‑ær ‑ært miðstig ‑ærari efsta stig ‑ærastur beygist eins og ær
kk.kvk.hk.
nf.skammærskammærskammært
þf.skammæran skammæra skammært
þgf.skammærum skammærri skammæru
ef.skammærs skammærrar skammærs
nf.skammærir skammærar skammær
þf.skammæra skammærar skammær
þgf.skammærum
ef.skammærra
nf.skammæri skammæra skammæra
aukaföllskammæra skammæru skammæra
öll föllskammæru
öll föllskammærari skammærari skammærara
öll föllskammærari
kk.kvk.hk.
nf.skammærastur skammærust skammærast
þf.skammærastan skammærasta skammærast
þgf.skammærustum skammærastri skammærustu
ef.skammærasts skammærastrar skammærasts
nf.skammærastir skammærastar skammærust
þf.skammærasta skammærastar skammærust
þgf.skammærustum
ef.skammærastra
nf.skammærasti skammærasta skammærasta
aukaföllskammærasta skammærustu skammærasta
öll föllskammærustu