skuldheimtu
nafnorð, karlkyn
skuldheimtu-maður lögfræði
sá eða sú sem á fjárkröfu á hendur öðrum, kröfuhafi
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.skuldheimtumaður skuldheimtumaðurinn nf.skuldheimtumenn skuldheimtumennirnir
þf.skuldheimtumann skuldheimtumanninn þf.skuldheimtumenn skuldheimtumennina
þgf.skuldheimtumanni skuldheimtumanninum þgf.skuldheimtumönnum skuldheimtumönnunum
ef.skuldheimtumanns skuldheimtumannsins ef.skuldheimtumanna skuldheimtumannanna