snar
lýsingarorð snar-óður
stjórnlaus og ofsafenginn
- hundurinn er snaróður og ræðst á alla
Beyging
‑óð ‑ótt miðstig ‑óðari efsta stig ‑óðastur beygist eins og óður
kk.kvk.hk.
nf.snaróður snaróðsnarótt
þf.snaróðan snaróða snarótt
þgf.snaróðum snaróðri snaróðu
ef.snaróðs snaróðrar snaróðs
nf.snaróðir snaróðar snaróð
þf.snaróða snaróðar snaróð
þgf.snaróðum
ef.snaróðra
nf.snaróði snaróða snaróða
aukaföllsnaróða snaróðu snaróða
öll föllsnaróðu
öll föllsnaróðari snaróðari snaróðara
öll föllsnaróðari
kk.kvk.hk.
nf.snaróðastur snaróðust snaróðast
þf.snaróðastan snaróðasta snaróðast
þgf.snaróðustum snaróðastri snaróðustu
ef.snaróðasts snaróðastrar snaróðasts
nf.snaróðastir snaróðastar snaróðust
þf.snaróðasta snaróðastar snaróðust
þgf.snaróðustum
ef.snaróðastra
nf.snaróðasti snaróðasta snaróðasta
aukaföllsnaróðasta snaróðustu snaróðasta
öll föllsnaróðustu