Yrða

stúka

sagnorð með þolfalli

sjá einnig stúka nafnorð, kvenkyn

skipta (rými) í parta eða hólf, hólfa (e-ð) (með léttum skilrúmum)

  • stúka herbergi af

    • geymslukompa er stúkuð af í kjallaranum

  • stúka salinn niður / (í) sundur

    • húsið var einn stór geimur sem var stúkaður sundur

Beyging

stúkaði stúkað