stúku
nafnorð, karlkyn
stúku-maður
bindindismaður sem er í góðtemplarastúku
- hann er bindindissamur en þó enginn stúkumaður
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.stúkumaður stúkumaðurinn nf.stúkumenn stúkumennirnir
þf.stúkumann stúkumanninn þf.stúkumenn stúkumennina
þgf.stúkumanni stúkumanninum þgf.stúkumönnum stúkumönnunum
ef.stúkumanns stúkumannsins ef.stúkumanna stúkumannanna