stranda
sagnorð
Merkingar
- 1.
sigla eða reka upp að landi og festast þar á grynningum
- skipið strandaði í óveðrinu
- 2.
samningarnir stranda á einu atriði
- bygging álversins strandar nú á yfirvöldum
sjá strandaður
Tengd orð
Beyging
strandaði strandað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égstrandastrandaðiégstrandistrandaði
þústrandarstrandaðirþústrandirstrandaðir
húnstrandarstrandaðihúnstrandistrandaði
viðströndumströnduðumviðströndumströnduðum
þiðstrandiðströnduðuðþiðstrandiðströnduðuð
þaustrandaströnduðuþaustrandiströnduðu
| nafnháttur | stranda |
|---|---|
| sagnbót | strandað |
| boðháttur eintölu | strandaðu |
| boðháttur fleirtölu | strandið |
| stýfður boðháttur | stranda |
| lýsingarháttur nútíðar | strandandi |
kk.kvk.hk.
nf.strandaðurströnduðstrandað
þf.strandaðanstrandaðastrandað
þgf.strönduðumstrandaðriströnduðu
ef.strandaðsstrandaðrarstrandaðs
nf.strandaðirstrandaðarströnduð
þf.strandaðastrandaðarströnduð
þgf.strönduðum
ef.strandaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þústrandarðustrandaðirðuþústrandirðustrandaðirðu
þiðstrandiðiströnduðuðiþiðstrandiðiströnduðuði