strand
nafnorð, karlkyn
strand-maður
maður af strönduðu skipi, skipbrotsmaður
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.strandmaður strandmaðurinn nf.strandmenn strandmennirnir
þf.strandmann strandmanninn þf.strandmenn strandmennina
þgf.strandmanni strandmanninum þgf.strandmönnum strandmönnunum
ef.strandmanns strandmannsins ef.strandmanna strandmannanna