strand
nafnorð, karlkyn
strand-staður
vettvangur þar sem skip eða bátur hefur strandað
Beyging
eignarfall eintölu ‑staðar nefnifall fleirtölu ‑staðir beygist eins og staður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.strandstaður strandstaðurinn nf.strandstaðir strandstaðirnir
þf.strandstað strandstaðinn þf.strandstaði strandstaðina
þgf.strandstað strandstaðnum þgf.strandstöðum strandstöðunum
ef.strandstaðar strandstaðarins ef.strandstaða strandstaðanna