tann stæði
nafnorð, hvorugkyn
tann-stæði
staður á tannbeini þar sem tönnin situr
Beyging
eignarfall eintölu ‑stæðis nefnifall fleirtölu ‑stæði beygist eins og stæði
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.tannstæði tannstæðið nf.tannstæði tannstæðin
þf.tannstæði tannstæðið þf.tannstæði tannstæðin
þgf.tannstæði tannstæðinu þgf.tannstæðum tannstæðunum
ef.tannstæðis tannstæðisins ef.tannstæða tannstæðanna