tann
nafnorð, karlkyn
tann-smiður
sá eða sú sem fæst við smíðar og viðgerðir á gervitönnum og tannréttingabúnaði
Beyging
eignarfall eintölu tann
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.tannsmiður tannsmiðurinn nf.tannsmiðir tannsmiðirnir
þf.tannsmið tannsmiðinn þf.tannsmiði tannsmiðina
þgf.tannsmið tannsmiðnum þgf.tannsmiðum tannsmiðunum
ef.tannsmiðs tannsmiðsins ef.tannsmiða tannsmiðanna