tann rót
nafnorð, kvenkyn
tann-rót
sá hluti tannar sem liggur í beininu
Beyging
eignarfall eintölu ‑rótar nefnifall fleirtölu ‑rætur beygist eins og rót
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.tannrót tannrótin nf.tannrætur tannræturnar
þf.tannrót tannrótina þf.tannrætur tannræturnar
þgf.tannrót tannrótinni þgf.tannrótum tannrótunum
ef.tannrótar tannrótarinnar ef.tannróta tannrótanna