um
sagnorð um-bera með þolfalli
þola (e-ð/e-n), sýna (e-u/e-m) umburðarlyndi
- hann umbar ærslin í börnunum af þolinmæði
Beyging
‑ber ‑bar ‑bárum ‑borið beygist eins og bera
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égumber umbar égumberi umbæri
þúumberð umbarst þúumberir umbærir
húnumber umbar húnumberi umbæri
viðumberum umbárum viðumberum umbærum
þiðumberið umbáruð þiðumberið umbæruð
þauumbera umbáru þauumberi umbæru
| nafnháttur | um |
|---|---|
| sagnbót | um |
| boðháttur eintölu | um |
| boðháttur fleirtölu | um |
| stýfður boðháttur | um |
| lýsingarháttur nútíðar | um |
kk.kvk.hk.
nf.umborinn umborin umborið
þf.umborinn umborna umborið
þgf.umbornum umborinni umbornu
ef.umborins umborinnar umborins
nf.umbornir umbornar umborin
þf.umborna umbornar umborin
þgf.umbornum
ef.umborinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúumberðu umbarstu þúumberirðu umbærirðu
þiðumberiði umbáruði þiðumberiði umbæruði