uppburðar
lýsingarorð uppburðar-laus
sem kemur sér ekki að því að segja eða gera það sem er þó einfalt eða vandalaust, feiminn, óframfærinn
- hún er alltaf svo uppburðarlaus og óstyrk
Tengd orð
Beyging
uppburðar
kk.kvk.hk.
nf.uppburðarlaus uppburðarlaus uppburðarlaust
þf.uppburðarlausan uppburðarlausa uppburðarlaust
þgf.uppburðarlausum uppburðarlausri uppburðarlausu
ef.uppburðarlauss uppburðarlausrar uppburðarlauss
nf.uppburðarlausir uppburðarlausar uppburðarlaus
þf.uppburðarlausa uppburðarlausar uppburðarlaus
þgf.uppburðarlausum
ef.uppburðarlausra
nf.uppburðarlausi uppburðarlausa uppburðarlausa
aukafölluppburðarlausa uppburðarlausu uppburðarlausa
öll fölluppburðarlausu
öll fölluppburðarlausari uppburðarlausari uppburðarlausara
öll fölluppburðarlausari
kk.kvk.hk.
nf.uppburðarlausastur uppburðarlausust uppburðarlausast
þf.uppburðarlausastan uppburðarlausasta uppburðarlausast
þgf.uppburðarlausustum uppburðarlausastri uppburðarlausustu
ef.uppburðarlausasts uppburðarlausastrar uppburðarlausasts
nf.uppburðarlausastir uppburðarlausastar uppburðarlausust
þf.uppburðarlausasta uppburðarlausastar uppburðarlausust
þgf.uppburðarlausustum uppburðarlausustum uppburðarlausustum
ef.uppburðarlausastra uppburðarlausastra uppburðarlausastra
nf.uppburðarlausasti uppburðarlausasta uppburðarlausasta
aukafölluppburðarlausasta uppburðarlausustu uppburðarlausasta
öll fölluppburðarlausustu uppburðarlausustu uppburðarlausustu