upp burðir
nafnorð, karlkyn
upp-burðir fleirtöluorð
þor, framfærni
hafa ekki uppburði í sér til að biðja um lán
Andheiti
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑burðar nefnifall fleirtölu ‑burðir beygist eins og burðir
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.uppburður uppburðurinn nf.uppburðir uppburðirnir
þf.uppburð uppburðinn þf.uppburði uppburðina
þgf.uppburði uppburðinum þgf.uppburðum uppburðunum
ef.uppburðar uppburðarins ef.uppburða uppburðanna