upp mokstur
nafnorð, karlkyn
upp-mokstur
Merkingar
- 1.
það að moka upp t.d. mold eða sandi
- 2.
það sem hefur verið mokað upp
- uppmokstur var nýttur til vegagerðar
Skyld orð
- ofanímokstur
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑moksturs nefnifall fleirtölu ‑mokstrar beygist eins og mokstur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.uppmokstur uppmoksturinn nf.uppmokstrar uppmokstrarnir
þf.uppmokstur uppmoksturinn þf.uppmokstra uppmokstrana
þgf.uppmokstri uppmokstrinum þgf.uppmokstrum uppmokstrunum
ef.uppmoksturs uppmokstursins ef.uppmokstra uppmokstranna