vanþóknun

nafnorð, kvenkyn

van-þóknun

það að hneykslast á e-u, það að líka e-ð illa

hann gat ekki leynt vanþóknun sinni á fyrirlestrinum
hún horfði á fötin hans full vanþóknunar

Samheiti

misþokki,
misþóknun,
misþykkja

Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑þóknunar beygist eins og þóknun