Yrða

vanvirða

sagnorð van-virða með þolfalli

sjá einnig vanvirða nafnorð, kvenkyn

sýna (e-m/e-u) óvirðingu, lítilsvirða (e-n/e-ð)

  • ferðamenn vanvirtu kirkjuna með því að skilja eftir rusl þar
  • hann móðgast þegar trú hans er vanvirt
Tengd orð

Beyging

‑virti ‑virt beygist eins og virða