Yrða

varða

nafnorð, kvenkyn

sjá einnig varða 1 sagnorð, varða 2 sagnorð

stein- eða moldarhraukur hlaðinn til vegvísunar

  • hana rekur í vörðurnar

    hún er hikandi í tali, kemur orðunum illa út úr sér

Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu vörðu nefnifall fleirtölu vörður eignarfall fleirtölu varða eða varðna