varða 2
sagnorð
Merkingar
- 1.
frumlag í þolfalli hvað þetta varðar
hvað þetta snertir, hvað lýtur að þessu
- hvað bréfið varðar þá er búið að senda það
- hvað mig varðar þá hef ég ekki áhuga á þessu tilboði
hvað varðar þig um það?
hvað kemur þér þetta við (og skiptu þér ekki af því)
mig varðar ekkert um þetta
þetta kemur mér ekkert við
- hana varðar ekkert um hvað ég ætla að gera
- 2.
með þágufalli vera viðkomandi (e-u), snerta (e-ð)
- málið varðar öryggi flugfarþega
- bækurnar vörðuðu sögu þjóðarinnar
afbrotið varðar lífláti
afbrotinu er refsað með lífláti
- ölvunarakstur varðar sviptingu ökuleyfis
þetta varðar við lög
þetta er brot á lögum
- sala fíkniefna varðar við lög
sjá varðandi
Beyging
varðaði varðað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égvarðavarðaðiégvarðivarðaði
þúvarðarvarðaðirþúvarðirvarðaðir
húnvarðarvarðaðihúnvarðivarðaði
viðvörðumvörðuðumviðvörðumvörðuðum
þiðvarðiðvörðuðuðþiðvarðiðvörðuðuð
þauvarðavörðuðuþauvarðivörðuðu
migvarðarvarðaðimigvarðivarðaði
| nafnháttur | varða |
|---|---|
| sagnbót | varðað |
| boðháttur eintölu | varðaðu |
| boðháttur fleirtölu | varðið |
| stýfður boðháttur | varða |
| lýsingarháttur nútíðar | varðandi |
kk.kvk.hk.
nf.varðaðurvörðuðvarðað
þf.varðaðanvarðaðavarðað
þgf.vörðuðumvarðaðrivörðuðu
ef.varðaðsvarðaðrarvarðaðs
nf.varðaðirvarðaðarvörðuð
þf.varðaðavarðaðarvörðuð
þgf.vörðuðum
ef.varðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúvarðarðuvarðaðirðuþúvarðirðuvarðaðirðu
þiðvarðiðivörðuðuðiþiðvarðiðivörðuðuði