varð maður
nafnorð, karlkyn
varð-maður
sá eða sú sem gætir staðar eða hluta fyrir ágangi eða umferð annarra
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑manns nefnifall fleirtölu ‑menn þágufall fleirtölu ‑mönnum beygist eins og maður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.varðmaður varðmaðurinn nf.varðmenn varðmennirnir
þf.varðmann varðmanninn þf.varðmenn varðmennina
þgf.varðmanni varðmanninum þgf.varðmönnum varðmönnunum
ef.varðmanns varðmannsins ef.varðmanna varðmannanna