veikl ast
sagnorð veikl-ast
missa styrk, verða lélegri, veikjast
- varnir líkamans veiklast við langvarandi sólarleysi
sjá veiklaður
Beyging
veikl
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égveiklast veiklaðist égveiklist veiklaðist
þúveiklast veiklaðist þúveiklist veiklaðist
húnveiklast veiklaðist húnveiklist veiklaðist
viðveiklumst veikluðumst viðveiklumst veikluðumst
þiðveiklist veikluðust þiðveiklist veikluðust
þauveiklast veikluðust þauveiklist veikluðust
| nafnháttur | veikl |
|---|---|
| sagnbót | veikl |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúveiklastu veiklaðistu þúveiklistu veiklaðistu