veik
lýsingarorð veik-lyndur
sem skortir viljaþrótt, hefur þróttlitla skapgerð
Samheiti
Tengd orð
Beyging
veik
kk.kvk.hk.
nf.veiklyndur veiklynd veiklynt
þf.veiklyndan veiklynda veiklynt
þgf.veiklyndum veiklyndri veiklyndu
ef.veiklynds veiklyndrar veiklynds
nf.veiklyndir veiklyndar veiklynd
þf.veiklynda veiklyndar veiklynd
þgf.veiklyndum
ef.veiklyndra
nf.veiklyndi veiklynda veiklynda
aukaföllveiklynda veiklyndu veiklynda
öll föllveiklyndu
öll föllveiklyndari veiklyndari veiklyndara
öll föllveiklyndari
kk.kvk.hk.
nf.veiklyndastur veiklyndust veiklyndast
þf.veiklyndastan veiklyndasta veiklyndast
þgf.veiklyndustum veiklyndastri veiklyndustu
ef.veiklyndasts veiklyndastrar veiklyndasts
nf.veiklyndastir veiklyndastar veiklyndust
þf.veiklyndasta veiklyndastar veiklyndust
þgf.veiklyndustum
ef.veiklyndastra
nf.veiklyndasti veiklyndasta veiklyndasta
aukaföllveiklyndasta veiklyndustu veiklyndasta
öll föllveiklyndustu