veik
lýsingarorð veik-lundaður
sem skortir viljaþrótt, hefur þróttlitla skapgerð
sjá veiklyndur
Samheiti
Tengd orð
Beyging
veik
kk.kvk.hk.
nf.veiklundaður veiklunduð veiklundað
þf.veiklundaðan veiklundaða veiklundað
þgf.veiklunduðum veiklundaðri veiklunduðu
ef.veiklundaðs veiklundaðrar veiklundaðs
nf.veiklundaðir veiklundaðar veiklunduð
þf.veiklundaða veiklundaðar veiklunduð
þgf.veiklunduðum
ef.veiklundaðra
nf.veiklundaði veiklundaða veiklundaða
aukaföllveiklundaða veiklunduðu veiklundaða
öll föllveiklunduðu
öll föllveiklundaðri veiklundaðri veiklundaðra
öll föllveiklundaðri
kk.kvk.hk.
nf.veiklundaðastur veiklunduðust veiklundaðast
þf.veiklundaðastan veiklundaðasta veiklundaðast
þgf.veiklunduðustum veiklundaðastri veiklunduðustu
ef.veiklundaðasts veiklundaðastrar veiklundaðasts
nf.veiklundaðastir veiklundaðastar veiklunduðust
þf.veiklundaðasta veiklundaðastar veiklunduðust
þgf.veiklunduðustum
ef.veiklundaðastra
nf.veiklundaðasti veiklundaðasta veiklundaðasta
aukaföllveiklundaðasta veiklunduðustu veiklundaðasta
öll föllveiklunduðustu