við undur
nafnorð, hvorugkyn
við-undur
mjög undarlegur maður eða fyrirbæri
- hún starði á þetta viðundur, hund með tvær rófur
gera sig að viðundri
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑undurs nefnifall fleirtölu ‑undur beygist eins og undur
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.viðundur viðundrið nf.viðundur viðundrin
þf.viðundur viðundrið þf.viðundur viðundrin
þgf.viðundri viðundrinu þgf.viðundrum viðundrunum
ef.viðundurs viðundursins ef.viðundra viðundranna