viður
lýsingarorð viður-kenndur lýsingarháttur þátíðar
sem miðað er við, mark er tekið á, sem hefur ákveðinn opinberan stimpil
- nám við viðurkennda menntastofnun
sjá viðurkenna
Tengd orð
Beyging
viður
kk.kvk.hk.
nf.viðurkenndur viðurkennd viðurkennt
þf.viðurkenndan viðurkennda viðurkennt
þgf.viðurkenndum viðurkenndri viðurkenndu
ef.viðurkennds viðurkenndrar viðurkennds
nf.viðurkenndir viðurkenndar viðurkennd
þf.viðurkennda viðurkenndar viðurkennd
þgf.viðurkenndum
ef.viðurkenndra
nf.viðurkenndi viðurkennda viðurkennda
aukaföllviðurkennda viðurkenndu viðurkennda
öll föllviðurkenndu
öll föllviðurkenndari viðurkenndari viðurkenndara
öll föllviðurkenndari
kk.kvk.hk.
nf.viðurkenndastur viðurkenndust viðurkenndast
þf.viðurkenndastan viðurkenndasta viðurkenndast
þgf.viðurkenndustum viðurkenndastri viðurkenndustu
ef.viðurkenndasts viðurkenndastrar viðurkenndasts
nf.viðurkenndastir viðurkenndastar viðurkenndust
þf.viðurkenndasta viðurkenndastar viðurkenndust
þgf.viðurkenndustum
ef.viðurkenndastra
nf.viðurkenndasti viðurkenndasta viðurkenndasta
aukaföllviðurkenndasta viðurkenndustu viðurkenndasta
öll föllviðurkenndustu