viður kenna
sagnorð viður-kenna með þolfalli
Merkingar
- 1.
játa sök sína, mistök eða annað
- hún viðurkenndi þjófnaðinn
- hinn ákærði viðurkennir ekki að hafa myrt manninn
- ég verð að viðurkenna að ég skil þetta ekki
- 2.
samþykkja (e-ð)
- ríkin hafa viðurkennt sjálfstæði landsins
námið fæst viðurkennt
sjá viðurkenndur
Tengd orð
Beyging
viður
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égviðurkenni viðurkenndi égviðurkenni viðurkenndi
þúviðurkennir viðurkenndir þúviðurkennir viðurkenndir
húnviðurkennir viðurkenndi húnviðurkenni viðurkenndi
viðviðurkennum viðurkenndum viðviðurkennum viðurkenndum
þiðviðurkennið viðurkennduð þiðviðurkennið viðurkennduð
þauviðurkenna viðurkenndu þauviðurkenni viðurkenndu
| nafnháttur | viður |
|---|---|
| sagnbót | viður |
| boðháttur eintölu | viður |
| boðháttur fleirtölu | viður |
| stýfður boðháttur | viður |
| lýsingarháttur nútíðar | viður |
kk.kvk.hk.
nf.viðurkenndur viðurkennd viðurkennt
þf.viðurkenndan viðurkennda viðurkennt
þgf.viðurkenndum viðurkenndri viðurkenndu
ef.viðurkennds viðurkenndrar viðurkennds
nf.viðurkenndir viðurkenndar viðurkennd
þf.viðurkennda viðurkenndar viðurkennd
þgf.viðurkenndum
ef.viðurkenndra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égviðurkennist viðurkenndist égviðurkennist viðurkenndist
þúviðurkennist viðurkenndist þúviðurkennist viðurkenndist
húnviðurkennist viðurkenndist húnviðurkennist viðurkenndist
viðviðurkennumst viðurkenndumst viðviðurkennumst viðurkenndumst
þiðviðurkennist viðurkenndust þiðviðurkennist viðurkenndust
þauviðurkennast viðurkenndust þauviðurkennist viðurkenndust
| nafnháttur | viður |
|---|---|
| sagnbót | viður |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúviðurkennistu viðurkenndistu þúviðurkennistu viðurkenndistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúviðurkennirðu viðurkenndirðu þúviðurkennirðu viðurkenndirðu
þiðviðurkenniði viðurkennduði þiðviðurkenniði viðurkennduði