út brunninn
lýsingarorð út-brunninn
Merkingar
- 1.
kulnaður, slokknaður
- eldurinn var útbrunninn
- 2.
(um fólk) sem er búinn að missa áhuga á og ánægju af starfi sínu, staðnaður
- hann leikur útbrunninn skemmtikraft í myndinni
sjá brenna 1 sagnorð
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
‑brunnin ‑brunnið beygist eins og brunninn
kk.kvk.hk.
nf.útbrunninn útbrunnin útbrunnið
þf.útbrunninn útbrunna útbrunnið
þgf.útbrunnum útbrunninni útbrunnu
ef.útbrunnins útbrunninnar útbrunnins
nf.útbrunnir útbrunnar útbrunnin
þf.útbrunna útbrunnar útbrunnin
þgf.útbrunnum
ef.útbrunninna
nf.útbrunni útbrunna útbrunna
aukaföllútbrunna útbrunnu útbrunna
öll föllútbrunnu