þaul
sagnorð þaul-kanna með þolfalli
kanna (e-ð) ítarlega
- hún hefur þaulkannað allar heimildir um efnið
Beyging
‑kannaði ‑kannað beygist eins og kanna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþaulkanna þaulkannaði égþaulkanni þaulkannaði
þúþaulkannar þaulkannaðir þúþaulkannir þaulkannaðir
húnþaulkannar þaulkannaði húnþaulkanni þaulkannaði
viðþaulkönnum þaulkönnuðum viðþaulkönnum þaulkönnuðum
þiðþaulkannið þaulkönnuðuð þiðþaulkannið þaulkönnuðuð
þauþaulkanna þaulkönnuðu þauþaulkanni þaulkönnuðu
| nafnháttur | þaul |
|---|---|
| sagnbót | þaul |
| boðháttur eintölu | þaul |
| boðháttur fleirtölu | þaul |
| stýfður boðháttur | þaul |
| lýsingarháttur nútíðar | þaul |
kk.kvk.hk.
nf.þaulkannaður þaulkönnuð þaulkannað
þf.þaulkannaðan þaulkannaða þaulkannað
þgf.þaulkönnuðum þaulkannaðri þaulkönnuðu
ef.þaulkannaðs þaulkannaðrar þaulkannaðs
nf.þaulkannaðir þaulkannaðar þaulkönnuð
þf.þaulkannaða þaulkannaðar þaulkönnuð
þgf.þaulkönnuðum
ef.þaulkannaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþaulkannarðu þaulkannaðirðu þúþaulkannirðu þaulkannaðirðu
þiðþaulkanniði þaulkönnuðuði þiðþaulkanniði þaulkönnuðuði