þaul
sagnorð þaul-spyrja með þolfalli
spyrja (e-n) lengi og endurtekið, þráspyrja
- hann þaulspurði mig um atburði gærdagsins
Beyging
‑spurði ‑spurt beygist eins og spyrja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþaulspyr þaulspurði égþaulspyrji þaulspyrði
þúþaulspyrð þaulspurðir þúþaulspyrjir þaulspyrðir
húnþaulspyr þaulspurði húnþaulspyrji þaulspyrði
viðþaulspyrjum þaulspurðum viðþaulspyrjum þaulspyrðum
þiðþaulspyrjið þaulspurðuð þiðþaulspyrjið þaulspyrðuð
þauþaulspyrja þaulspurðu þauþaulspyrji þaulspyrðu
| nafnháttur | þaul |
|---|---|
| sagnbót | þaul |
| boðháttur eintölu | þaul |
| boðháttur fleirtölu | þaul |
| stýfður boðháttur | þaul |
| lýsingarháttur nútíðar | þaul |
kk.kvk.hk.
nf.þaulspurður þaulspurð þaulspurt
þf.þaulspurðan þaulspurða þaulspurt
þgf.þaulspurðum þaulspurðri þaulspurðu
ef.þaulspurðs þaulspurðrar þaulspurðs
nf.þaulspurðir þaulspurðar þaulspurð
þf.þaulspurða þaulspurðar þaulspurð
þgf.þaulspurðum
ef.þaulspurðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþaulspyrðu þaulspurðirðu þúþaulspyrjirðu þaulspyrðirðu
þiðþaulspyrjiði þaulspurðuði þiðþaulspyrjiði þaulspyrðuði