sanna
sagnorð með þolfalli
sýna fram á (e-ð) með gildum rökum
- hann dró fram skjal til að sanna mál sitt
- hann sannaði að jörðin væri hnöttótt
sannaðu til
bíddu og sjáðu
- sannaðu til, ég mun veiða marga laxa
sýna og sanna þetta
- hún hefur sýnt og sannað að hún er góð leikkona
sjá sannast
Beyging
sannaði sannað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsannasannaðiégsannisannaði
þúsannarsannaðirþúsannirsannaðir
húnsannarsannaðihúnsannisannaði
viðsönnumsönnuðumviðsönnumsönnuðum
þiðsanniðsönnuðuðþiðsanniðsönnuðuð
þausannasönnuðuþausannisönnuðu
| nafnháttur | sanna |
|---|---|
| sagnbót | sannað |
| boðháttur eintölu | sannaðu |
| boðháttur fleirtölu | sannið |
| stýfður boðháttur | sanna |
| lýsingarháttur nútíðar | sannandi |
kk.kvk.hk.
nf.sannaðursönnuðsannað
þf.sannaðansannaðasannað
þgf.sönnuðumsannaðrisönnuðu
ef.sannaðssannaðrarsannaðs
nf.sannaðirsannaðarsönnuð
þf.sannaðasannaðarsönnuð
þgf.sönnuðum
ef.sannaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égsannastsannaðistégsannistsannaðist
þúsannastsannaðistþúsannistsannaðist
húnsannastsannaðisthúnsannistsannaðist
viðsönnumstsönnuðumstviðsönnumstsönnuðumst
þiðsannistsönnuðustþiðsannistsönnuðust
þausannastsönnuðustþausannistsönnuðust
| nafnháttur | sannast |
|---|---|
| sagnbót | sannast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsannastusannaðistuþúsannistusannaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúsannarðusannaðirðuþúsannirðusannaðirðu
þiðsanniðisönnuðuðiþiðsanniðisönnuðuði