dimma
sagnorð
sjá einnig dimma nafnorð, kvenkyn
Merkingar
- 1.
verða dimmt
það dimmir
- sólin var að setjast og það dimmdi hratt
- við skulum fara áður en það dimmir
það dimmir af nótt/nóttu
það verður dimmt vegna þess að það er að koma nótt
það dimmir yfir henni
svipur hennar þyngist
henni dimmir fyrir augum
hún sér myrkur (oft vegna uppnáms)
- 2.
gera (e-ð) dimmara, draga niður í ljósi
Tengd orð
Beyging
dimmdi dimmt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égdimmidimmdiégdimmidimmdi
þúdimmirdimmdirþúdimmirdimmdir
húndimmirdimmdihúndimmidimmdi
viðdimmumdimmdumviðdimmumdimmdum
þiðdimmiðdimmduðþiðdimmiðdimmduð
þaudimmadimmduþaudimmidimmdu
það, mérdimmirdimmdiþað, mérdimmidimmdi
| nafnháttur | dimma |
|---|---|
| sagnbót | dimmt |
| boðháttur eintölu | dimmdu |
| boðháttur fleirtölu | dimmið |
| stýfður boðháttur | dimm |
| lýsingarháttur nútíðar | dimmandi |