æfr
lýsingarorð
i. e. œfr, adj. [afar, of], vehement, angry, chafing; æfr í skapi, Fms. i. 75; ýgr ok æfr, xi. 8; íllr ok æfr, Landn. 235, v. l.; hann görðisk íllr ok æfr við ellina, Eb. 52 new Ed., Fms. iii. 95; æfr ok ærr, iv. 142; æfr maðr (Ed. æfi-maðr), a violent man, Bret.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- i. e.
- id est.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- v. l.
- varia lectio.
- Ed.
- edition, editions, edited.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Bret.
- Breta sögur. (G. I.)