ær
nafnorð, kvenkyn
f., gen. ær, dat. and acc. á; pl. ær, gen. á, dat. ám; with the article, ærin, ánni, ána, ærnar, ánna, ánum: older forms with changed vowel occur in ancient vellums, ́, ́na, ́nni, Bs. i. 334. ll. 2, 12, 13; dat. ́um, Grág. ii. 305: [A. S. eowe; Engl. ewe; Lat. ovis; Gr. ὀίς]:—a ewe; ein ær, ærin, Grett. 137, Bs. i. 330, 334; ær ok lamb, N. G. L. i. 59; sá er ́na á, Grág. i. 417, 418; á (acc.) blœsma, 427; lömb undan um, Grág. l. c.; ef dilk-ær eru, ii. 304; ef þeir selja ær til osts, 309, Fms. xi. 149; kýr ok ær, Nj. 236; höfðu ærnar gengit í brott, Fbr. 49; cp. á-sauðr, á-högg, á-bristir.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Lat.
- Latin.
- Gr.
- Greek.
- l. c.
- loco citato.
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)