ærinn
lýsingarorð
i. e. œrinn, adj. = ýrinn, yfrinn; sár þat er ærit mundi eitt til bana, Eg. 107; ærnir gestir. Fs. 15; œrna staðlausu stafi, Hm. 28; œrnu fé, 68; vín ærit, Rb. 572; þóttusk frændr mínir œrit hafa, have enough of it, Fms. xi. 91; ærinn storm, vi. 437; í ærnu tómi, viii. 88; ærin þurft, 55; er þat ok ærit eitt, at …, it is quite sufficient, decisive, that …, Grett. 182 new Ed.: til ærins, sufficiently, Róm. 302; ærit fagr, fair enough, Nj. 2; ærit gott, 282: the saying, vera sér einn ærinn, to be self-sufficient, Mkv.; ok þykkjask sér einir ærnir, Fms. vi. 226; vita hvárt hann væri sér þá einn ærinn, xi. 267; at ærnu, sufficiently, Blas. 43; er vinnask mætti at ærnu þúsund manna, 623. 21; ærna vel, very well, Fas. iii. 416.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- i. e.
- id est.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- Ed.
- edition, editions, edited.
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Róm.
- Rómverja saga. (E. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Mkv.
- Málshátta-kvæði. (A. III.)
- Blas.
- Blasius saga. (F. III.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)