þíða
sagnorð
sjá einnig þíða nafnorð, kvenkyn
d, bíða þíða rhyme together, Skáld H. 1. 2; originally a strong verb þíða, þeið, of which only remains the part. þiðinn, q. v.: to melt, thaw, of ice, snow; þíða snjó, Fms. iii. 180; Jökull kvazk eigi inn vilja at þiða á sér snjó, Fs. 55: síðan vóru eldar görvir ok þídd klæði, 52; hann færðisk at eldinum ok vildi þíða sik, id.; var eldr upp kveyktr ok þídd klæði þeirra, Fbr. 14 new Ed.; hann þíddi þann mikla þela, Hom. 107; þá tekr jörð at þíða frosnar grasrætr, Sks. 48; þíða (not þýða) allra hjörtu til ástar, Edda (pref.) 149.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- q. v.
- quod vide.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- pref.
- preface.
Tilvitnuð rit
- Skáld H.
- Skáld Helga-rímur. (A. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)