þistill
nafnorð, karlkyn
m. [A. S. þistel; Engl. thistle; Germ. distel; Dan.-Swed. tidsel, tistel]:—a thistle; vertú sem þistill, Skm. 31; ‘carduus,’ þat köllu vér þistil, Stj. 635; þistla ok íllgresi, Sks. 549; þorna ok þistla, Eluc. 45; verða nökkut vínber saman lesin af þyrnum ellegar fíkjur af þistlum, Mattli. vii. 16; þyrna ok þistla skal hún bera þér, Gen. iii. 18: a local name, Þistils-fjörðr, Landn.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
Tilvitnuð rit
- Skm.
- Skírnis-mál. (A. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Eluc.
- Elucidarium. (F. II.)
- Landn.
- Landnáma. (D. I.)