brennu
nafnorð, karlkyn
brennu-vargr
m. a law term, an incendiary (outlawed), defined N. G. L. i. 46, Sturl. iii. 261.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
Tilvitnuð rit
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)